W maju tego roku udało mi się spełnić moje marzenie - pójść na koncert ulubionej śpiewaczki operowej i to w Wiedniu, który jest dla mnie bardzo szczególnym miastem.
Uwielbiam muzykę poważną, ale zwłaszcza operę. Najczęściej słucham wykonań właśnie Angeli Gheorgeriu, która oprócz niesamowitego, wspaniałego talentu posiada również osobowość prawdziwej, operowej divy.
Koncert odbył się w Wiener Konzerthaus.
Wiener Konzerthaus
Wiener Konzerthaus jest jedną z największych i najważniejszych instytucji artystycznych w międzynarodowym życiu muzycznym. W trakcie sezonu, który trwa od września do czerwca, odbywa się tutaj około 750 koncertów wysokiej rangi, przyciągających ponad 600.000 gości z całego świata. Dzięki zróżnicowanej selekcji w doborze repertuarów, Wiener Konzerthaus - razem z Vienna State Opera House i Musikverein - ma zasadnicze znaczenie dla reputacji Wiednia, jako jednej z wiodących światowych stolic muzycznych.
Od samego powstania Wiener Konzerthaus określił swoje najważniejsze cele kulturalne i misję artystyczną: "być miejscem kultywowania znakomitej muzyki, a także wspierać artystyczne przedsięwzięcia oraz być domem dla muzyki i centrum kultury w Wiedniu". To właśnie w tym duchu Konzerthaus został zainaugurowany w dniu 19 października 1913 roku uroczystym koncertem z udziałem cesarza Franciszka Józefa I. Z tej okazji, Richard Strauss napisał "Festliches Präludium op. 61", po którym została wykonana IX Symfonia Beethovena. Ta kombinacja programu, zawierająca współczesną pracę i dzieło z przeszłości, służyła jako model dla przyszłego kierunku Wiener Konzerthaus. Świadomość tradycji i radość z innowacji, tworzą główne filary tożsamości artystycznej Konzerthaus.
Angela Gheorghiu
Angela Gheorghiu urodziła się w Adjud, w Rumunii. Śpiewu uczyła się w Akademii Muzycznej w Bukareszcie. Po ukończeniu studiów w 1990 roku, rozpoczęła się jej wielka kariera muzyczna. Debiut operowy miał miejsce w tym samym roku w Cluj, gdzie wykonywała partię Mimi w Cyganerii Pucciniego. Również w tym samym roku zajęła trzecie miejsce na międzynarodowym konkursie wokalnym "Belvedere" w Wiedniu.
W roku 1992 wystąpiła na scenie Opery Królewskiej w Covent Garden jako Zerlina w operze Don Giovanni Mozarta. W Operze Wiedeńskiej zadebiutowała jako Adina w Napoju miłosnym Gaetano Donizettiego, a w Metropolitan Opera jako Mimi w Cyganerii Pucciniego.
W 1994 wystąpiła w Traviacie w ROH pod dyrekcją Sir Georga Soltiego. Był to podwójny debiut: zarówno solistka jak i dyrygent nigdy wcześniej nie zrealizowali tej opery na scenie. Produkcja wyreżyserowana przez Sir Richarda Eyre okazała się wielkim sukcesem, a Gheorghiu zachwyciła krytyków i zyskała przydomek nowej Callas. BBC specjalnie zmieniło swoją ramówkę, by przeprowadzić bezpośrednią relację z tego spektaklu. Sam występ okazał się kamieniem milowym w jej karierze i przepustką do światowej sławy.
Nagrała wiele solowych albumów, wystąpiła także w wielu studyjnych realizacjach oper i nagraniach DVD. Często występuje w telewizji i koncertuje m.in. dla Elżbiety II i królowej Beatrix.
W 2009 roku została zaproszona na 32. Annual Kennedy Center Honors na cześć Grace Bumbry, w Waszyngtonie. Zaśpiewała "Vissi d'arte" z drugiego aktu Toski Pucciniego w obecności Baracka Obamy.
Gheorghiu budowała swoją karierę powoli i ostrożnie. Rozpoczęła od wykonywania ról typowo lirycznych (Mimi), przez koloraturowe (Adina), stopniowo sięgając do ról dramatycznych, takich jak Tosca. Nagrała również dwie role wykonywane zazwyczaj przez mezzosoprany (Charlottę i Carmen). Tym samym jest jedynym sopranem, który nagrał zarówno partię Micaëli jak i Carmen.
W 1996 jej mężem został francuski tenor włoskiego pochodzenia Roberto Alagna, z którym rozwiodła się w 2014 roku. Tworzyli dobrany tandem artystyczny występując razem na scenie i dokonując wielu wspólnych nagrań. Szczególnym uznaniem cieszyły się ich studyjne nagrania oper pod dyrekcją Antonia Pappano. Dwukrotnie zdobyli zresztą za nie nagrodę Gramophone Award ("La Rondine" i "Manon"). W 2008 roku dużym sukcesem okazał się ich koncert na Brooklynie, w miejskim Prospect Park, na który przyszło ponad 50 tysięcy słuchaczy.
Brindisi "La Traviata" - Angela Gheorghiu & Roberto Alagna
Szczególne jest również ich wykonanie "Vogliatemi bene" z Madama Butterfly ze względu na treść opery.
Obecnie Gheorghiu coraz częściej występuje z niemieckim tenorem Jonasem Kaufmannem, głównie w "Traviacie" oraz "La Rondine". Ich wspólne nagranie "Madama Butterfly" wydane w marcu 2009 roku, zebrało dobre recenzje i trafiło na pierwsze miejsce brytyjskiej listy bestsellerów. W nadchodzących sezonach Gheorghiu planuje zadebiutować na scenie jako Carmen w Metropolitan Opera oraz Adriana Lecouvreur w Royal Opera House. Najbliższe plany obejmują również rolę Amelii w madryckim Teatro Real u boku Plácida Domingo.
Wrażenia z koncertu
Nie sposób opisać moich uczuć, gdy dostrzegłam w oczach słuchaczy ten sam, żar, pasję i wzruszenie co w moich. Muzyka jednoczy narody i ma niesamowitą moc.
Bilet na trzecim balkonie, w tylnej części sali kosztował ok. 60 euro. Widok był raczej słaby, ale dźwięk dobry. Zaobserwowałam u kilku osób urocze lornetki operowe! Rzeczywiście się przydawały. Wspaniale, że nadal się ich używa.
Na koncercie były w większości osoby starsze, ale zauważyłam również Azjatów z dziećmi. Muzyka operowa nie cieszy się popularnością wśród młodszych pokoleń, a ich przedstawiciele w operach są zawsze nieliczni.
Angela Gheorgeriu śpiewała bez mikrofonu, jak zwykle perfekcyjnie, z lekkością i oddaniem muzyce. Brzmiała prawie dokładnie jak na nagraniach, które od lat słucham, a teksty znam niemalże na pamięć. Publiczność była oczarowana i nagradzała ją gromkimi, długimi brawami, a na koniec bukietami kwiatów. Widać, że śpiewaczka kocha to co robi, a przebywanie na scenie sprawia jej przyjemność. Jest zawsze autentyczna i bardzo wymagająca dla siebie jak i innych.
W repertuarze znalazły się sztandarowe, najbardziej znane operowe arie, ale także narodowa pieśń rumuńska, ponieważ jak już wspominałam Angela Gheorghiu pochodzi z Rumunii.
"Un bel dì vedremo" z opery Pucciniego Madama Butterfly
A następnie zaśpiewała - w czerwonej sukni oczywiście - Habanerę z pierwszego aktu Carmen Bizeta.
Na bis miałam przyjemność usłyszeć meksykańską Granadę:
Reasumując jednym słowem - koncert był wspaniały. Długo nie zapomnę tej znakomitej atmosfery.
.jpg)
