Pierwszy post w nowym roku dedykuję zdolnym, polskim gorseciarkom. Wspaniale, że jesteście i tworzycie coraz to nowsze dzieła. Dziękuję Wam za dzielenie się z nami, tak miłymi dla oka, efektami Waszej wielogodzinnej pracy. W nowym roku życzę Wam tradycyjnie: masy energii, weny twórczej, niesłabnącej pasji, czasu na realizację pomysłów oraz radości i satysfakcji z wykonanych gorsetów :)

Najpiękniejsze gorsety polskich gorseciarek 2018 - zasady konkursu (zakończono)

Nominowałam do konkursu gorsety wykonane w 2018 roku, które najbardziej mi się spodobały. W wielu przypadkach nie była to łatwa decyzja, ponieważ podobało mi się kilka gorsetów. Pojawiło się wiele ogromnie ciekawych projektów. Miło było także zobaczyć postępy i rozwój w stosunku do poprzedniego roku. 

Stworzyłam dwie kategorie: ,,Początkujące i zaawansowane gorseciarki" oraz ,,Profesjonalne gorseciarki", czyli posiadające bogate i różnorodne gorsetowe portfolio, zajmujące się regularnym szyciem gorsetów na zamówienie od wielu lat. W pierwszej kategorii uczestniczy 9 prac, tak jak i w drugiej - 9. Niestety 3 gorseciarki są poza konkursem, bo nie odnalazłam u nich gorsetów, które powstały w ubiegłym roku.

Wszystko, co wiemy o kobietach, powiedzieli mężczyźni. Małe mózgi, słabe ręce i skłonność do histerii – kobiety nie zostały stworzone do wielkości… Znacznie lepiej byłoby, gdyby zajęły się szydełkowaniem i nie sprawiały więcej kłopotów. Przez wieki filozofowie i naukowcy (rzecz jasna płci męskiej!) prześcigali się w dziwacznych teoriach o naturze kobiet. Spychali je na margines, twierdząc, że to nieszkodliwe, choć kłopotliwe istoty. 

Już sam genialny Karol Darwin zauważył, że na kartach historii dominują przede wszystkim wybitni mężczyźni. Wielki filozof Artur Schopenhauer ogłosił, że kobieta nigdy nie stworzy żadnego oryginalnego dzieła, ponieważ nie posiada „uwłosienia geniusza”. Jan Jakub Rousseau uważał natomiast, że kobiety powinny oddawać się wyłącznie temu, co dla nich naturalne – zadowalaniu innych.

Jacky Fleming w książce pt. ,,Kłopot z kobietami'' swoimi rysunkami w przewrotny i błyskotliwy sposób opowiada nam historię kobiet. Książka ostatnio całkiem przypadkiem trafiła w moje ręce i po jej przeczytaniu uznałam, że to bardzo dobry punkt wyjścia do dyskusji. Chcę podzielić się z Wami moimi refleksjami.

Książka jest niezwykle zabawna i opatrzona w świetne rysunki - wywołuje śmiech, a co najmniej uśmiech. Z drugiej strony można się też przerazić jak absurdalne przekonania na temat kobiet były kiedyś powszechnie przyjęte. Jako miłośniczka historii szczególnie doceniam wplatanie w treść postaci i faktów historycznych. 

Dzięki książce dowiedziałam się o Emmy Noether. To wybitna niemiecka matematyczka i fizyczka, znana głównie dzięki osiągnięciom w teorii pierścieni i rozwinięciu nowej gałęzi matematyki – algebry abstrakcyjnej. Bywa opisywana, jako „najważniejsza kobieta w historii matematyki”. Albert Einstein pisał o niej: „Panna Noether stale służy mi radą przy opracowywaniu moich projektów i (...) to w istocie dzięki niej stałem się osobą kompetentną w tej dziedzinie”. Idąc dalej natrafiłam na książkę o żonie Einsteina pt. ,,Pani Einstein''. Dlaczego jej wkład w naukę został zapomniany? Kim była i dlaczego nic o niej nie wiemy?

Jak to się stało, że znanymi odkrywcami, naukowcami, pisarzami, filozofami, przywódcami, generałami, kompozytorami są w znakomitej większości mężczyźni? Będąc w gimnazjum kupiłam książkę pt. ,,Słynne kobiety'' Marianne Menzel, bo na lekcjach historii znacznie brakowało mi kobiecych postaci.

Koniecznie zobaczcie ten filmik! :)

Gdy go znalazłam, rozesłałam link moim znajomym i bardzo utkwił mi w pamięci.

Jest też wersja o Roszpunce dostępna tutaj.

Czy ta wersja bajki nie wygląda komicznie? Chodzi tutaj o kulturowe wzorce zachowań. Zawsze zastanawiałam się jaki, wpływ na rozwój czy charakter danej jednostki mają takie czynniki jak np. bajki. Czy ich treść wpłynęła na schematy myślowe i sposób postrzegania świata u dorosłych już teraz dzieci? Może u niektórych w pewien sposób tak, a u innych wcale. Zostawiam to badaczom.

Nie jestem za tym, aby zakazać bajek Disneya, bo na pewno nasza wyrosła w korelacji z nimi kultura byłaby uboższa, a dzieci zostałyby pozbawione magicznego świata marzeń. Proponuję zapoznać dzieci zarówno z klasycznymi bajkami Disneya, jak i tymi, w których kobiety są przedstawiane inaczej.

Ubrania dla kobiet

W lekturze ,,Kłopot z kobietami'' nie mogło zabraknąć oczywiście motywu gorsetu. Wspominano także jak ubiór kobiet fizycznie ograniczał ich normalne funkcjonowanie oraz utrudniał np. pracę w laboratorium. Obecnie teoretycznie nie mamy takich problemów, ale temat ubioru męskiego i damskiego nadal wywołuje emocje. Z racji mojego wykształcenia szczególnie u mnie. Nawet dosłownie teraz natrafiłam na artykuł ,,7 rzeczy, które warto kupować w dziale męskim''.

Będąc dzieckiem zawsze bardziej podobały mi się ubrania z działu dla chłopców. Zastanawiałam się - ,,Dlaczego chłopcy mają lepsze ubrania?". Czasami kusiło mnie, aby kupić męską koszulkę. 

Kiedyś natrafiłam na świetny filmik o ubraniach dla dzieci, w którym o kolekcjach dla dziewczynek i chłopców wypowiada się ośmioletnia Daisy. Polecam obejrzeć:

Bardzo błyskotliwe spostrzeżenia! Zwracałyście uwagę na takie rzeczy w polskich sklepach? Zastanawia mnie jednak, czy napis na koszulce ma wpływ na to, jak dziecko się zachowuje czy raczej na to, jak jest odbierane przez otoczenie? 

Pewnie to nie jest wielka zmowa projektantów, czy dyrektorów kreatywnych. Oni pewnie nawet nie byli świadomi. Myśleli, że takie ubrania chcą małe dziewczynki, a takie chłopcy. Na ile jednak taki wybór dokonuje dziecko, a na ile rodzic? Moim zdaniem napisy na ubrankach nie mają znacznego wpływu na rozwój dziecka i jego charakteru, ale przykład asortymentu w filmiku daje do myślenia i skłania do refleksji o kulturowych wzorcach zachowań.

Trzeba walczyć ze stereotypami na temat postrzegania kobiet i mężczyzn. Najlepiej zacząć swojego osobistego toku myślenia. Sama złapałam się na tym - będąc w sklepie budowlanym miałam wątpliwość czy pani, która tam pracuje będzie w stanie fachowo mi doradzić. Przecież na tym lepiej znają się mężczyźni - tak podpowiadał kulturowy stereotyp, który automatycznie aktywował się w mojej głowie. Szybko jednak potrafiłam uświadomić sobie, że to tylko wytworzony, kulturowy stereotyp i nie powinnam mieć takich wątpliwości. Pani doradziła mi bardzo dobrze.

Bynajmniej nie mam feministycznych poglądów. Zawsze staram się zrozumieć zarówno kobiety jak i mężczyzn. Należy pamiętać, że również mężczyźni są pod kulturową presją, obciążeni stereotypami. Mierzą się z nimi niejednokrotnie. Bo kto powinien być tzw. żywicielem rodziny? A do tego oczywiście słusznej postury. Jeżeli kobieta nie znajduje przyjemności w spinaniu się po szczeblach kariery i woli zajmować się domem i dziećmi, albo chce zostać przedszkolanką - nie ma problemu to akceptowane. Lecz jak zareagujemy, gdy przedszkolanką chce zostać mężczyzna?

Kluczowe według mnie jest uświadomienie sobie istnienia kulturowych wzorców zachowań, które zostały nam wpojone od najmłodszych lat w procesie socjalizacji. Wyłapywanie nieprawdziwych stereotypów zacznijmy od wyuczonych schematów w naszych myślach.

Następnie ważne jest oddzielenie tego, co przyszło ,,z zewnątrz'' od tego, co uważam i czuję ja. Wtedy dopiero uzyskamy możliwość świadomego wyboru.