Julia jest właścicielką marki Gotwear i pasjonatką mody alternatywnej. Od lat zajmuje się projektowaniem i szyciem na miarę zamówień indywidualnych. W jej sklepie można znaleźć różnorodne kreacje inspirowane modą wiktoriańską, czy klasycznym stylem gotyckim, jest też steampunk oraz barwne elfickie suknie, a także biżuteria. Pojawiają się również gorsety. Po raz pierwszy w 2014 roku Julia zorganizowała w Toruniu alternatywny pokaz mody - pewnie znane Wam dobrze wydarzenie Alternative Fashion Show, które stało się imprezą cykliczną. 

Zapraszam Was do przeczytania ciekawego wywiadu z tą pełną pasji, utalentowaną osobą! Zdradziła mi czym zajmuje się zawodowo i kto pomógł jej uszyć pierwszy gorset :)

Foto: Aneta Pawska – Enchanted Stories | Pozowali Urszula Psujek i Piotr Żurek

Oficjalna strona: gotwear.pl

Facebook: Gotwear.Style

Założyłaś markę Gotwear w 2003 roku, czyli już prawie 15 lat temu. Jak wspominasz swoje początki? Co skłoniło Cię do rozpoczęcia działalności?

W tamtym okresie słuchałam bardzo dużo gotyku i to muzyka stała się inspiracją do szycia takich, a nie innych strojów. W Polsce nie było wówczas żadnych sklepów internetowych z odzieżą w takim stylu, a stacjonarnie można było kupić co najwyżej koszulkę z nadrukiem ulubionego zespołu. Dlatego postanowiłam szyć dla siebie suknie na koncerty i podobne okazje. Wówczas byłam również wokalistką lokalnego zespołu, chciałam fajnie wyglądać na scenie. Znajomym podobał się mój styl i przyjaciel ze studiów – Adam – namówił mnie do stworzenia galerii w Internecie, w której mogłam prezentować swoje stylizacje. Sam utworzył mi stronę i ją administrował. Taki właśnie był początek mojej największej pasji – Gotwear.

Foto: Aneta Pawska – Enchanted Stories | Model: Klaudia Sadłowska

Moim zdaniem moda alternatywna nieco zmieniła się w ostatnich latach. Po trendzie na steampunk, a następnie pastel goth, przyszły motywy księżyca i alchemiczne symbole planet. Czy przez te kilkanaście lat aktywnej obecności na rynku też zaobserwowałaś przemiany w alternatywnych trendach? Co o nich sądzisz?

To prawda, bardzo dobrze widać to po tym, jakie otrzymuję zamówienia. Wiele się zmieniło. Obecnie już prawie wcale nie szyję długich, gotyckich sukien. Nawet na Castle Party dziewczyny wolą odsłonić nogi. Na pewno ma to trochę związek z tym, że festiwal przypada w środku lata, ale moim zdaniem nie bez znaczenia jest też to, co widzimy u artystów na scenie muzycznej. Oni także mają wpływ na to, z jakim wizerunkiem utożsamia się konkretny styl. Moim zdaniem fajnie, że ta moda ewoluuje. Są jednak rzeczy, które niezmiennie mi się podobają, choć może nie cieszą się już popularnością, o ile można mówić o popularności w alternatywie :)

Twoje kreacje są bardzo ciekawe i różnorodne: widać m.in. inspirację modą wiktoriańską, klasyczny styl gotycki, jest steampunk, pojawiają się też barwne elfickie suknie. A który styl najbardziej Ci się podoba? 

Mój ulubiony, to ten, od którego zaczynałam, czyli czarny, tajemniczy, koronkowy gotyk. A zaraz po nim styl wiktoriański i steampunk. Nie umiem tego uzasadnić, po prostu jak uszyję coś takiego, to zawsze serce mi się cieszy. To się nigdy nie zmieni.

Twoja najnowsza kolekcja pt. "Dark Dream" nieco odbiega od klasycznej stylistyki gotyckiej z poprzednich kreacji. Zastosowałaś asymetrię, która zawsze przyciąga wzrok, a co najważniejsze skróciłaś długość. Długie suknie są piękne, ale niestety niepraktyczne na co dzień. Czy kolekcja "Dark Dream" to Twoja współczesna i użytkowa interpretacja stylu gotyckiego? Opowiedz nam o tej kolekcji.

Trochę jest tak, jak mówisz. Chciałam uszyć coś zupełnie innego, niż do tej pory. Zależało mi na tym, żeby zaskoczyć publiczność na pokazie, a jednocześnie chciałam stworzyć coś seksownego. Dlatego ta kolekcja została zainspirowana modelkami alternatywnymi, z którymi mam przyjemność współpracować w trakcie pokazów mody i sesji zdjęciowych oraz tańcem. To piękne, energiczne, przebojowe dziewczyny. Znamy się od kilku lat, wiem jakie mają osobowości i kiedy zamykam oczy widzę, w co mogłabym ubrać każdą z nich. Tak właśnie powstała kolekcja „Dark Dream by Gotwear”. 

SUKIENKA „TANGO” (dostępna w sklepie)

Zdjęcia: Aneta Pawska – Enchanted Stories | Modelka: cudna Rapsodia – Lady Steampunk |MUA: Misfit M-U Artist


Foto: Aneta Pawska – Enchanted Stories | Model: Urszula Psujek

Foto: Aneta Pawska – Enchanted Stories | Model: Urszula Psujek

Stosunkowo niedawno poszerzyłaś swój asortyment o gorsety. Jak nauczyłaś się je szyć i jakie napotkałaś przeszkody?

Gorsety podobały mi się od zawsze, ale też od zawsze wiedziałam, że będzie to wymagało ode mnie większych umiejętności, niż suknie. Początkowo szyłam gorsety na plastikowych fiszbinach, ale widziałam, że nie dają one efektu wciętej talii, o jaki mi chodziło. Natomiast przy próbach modyfikacji wykroju plastikowe fiszbiny przynosiły fiasko – wyginały się i nie modelowały jak należy. 

Szukałam więc informacji i tutoriali w internecie, aż pewnego dnia poznałam na Toruńskich Targach Alternatywnych Milenę Dutkiewicz – gorseciarkę z Bydgoszczy. Obie miałyśmy stoiska na tym wydarzeniu. Zachwyciły mnie jej prace, zwłaszcza że od razu zauważyłam, że lubi podobną stylistykę, co ja. To właśnie ona pomogła mi zrobić wykrój na mój pierwszy gorset ze stalowymi fiszbinami. Był to gorset dla mnie – trudna sprawa na dzień dobry – nie tylko ze względu na rozmiar, ale także z uwagi na pasowanie wzoru z feniksem i kwiatami. Gorset wyszedł ładnie i nadal się dobrze trzyma, ale po jego uszyciu musiałam się porządnie zastanowić, czy chcę to jeszcze powtórzyć i nie prędko podjęłam się wykonania kolejnego egzemplarza. 

Mimo wszystko gorsety dalej przyciągały moje myśli i uszyłam wówczas dwa gorseciki steampunkowe, byłam z nich bardzo dumna. To zachęciło mnie do dalszych prób i kontynuowania nauki. Natomiast fiszbiny i buski zamawiałam wówczas ze sklepu internetowego z Anglii. Obecnie dostępność takich elementów jest większa i łatwiej je zdobyć. 

Na swojej stronie przyznałaś, że nie czujesz się najlepsza w rysowaniu, więc nigdy nie tworzysz wykrojów i nie szkicujesz swoich projektów. Mnie też rysowanie nie idzie najlepiej, a rysunek żurnalowy był dla mnie szczególnie męczącym przedmiotem. Zastanawia mnie zatem jak omijasz wykroje, a zwłaszcza w gorsetach?

Heh, to prawda – fatalnie rysuję. Czasami klientki opisują mi jaką suknię chciałyby zamówić, potrafię sobie to wyobrazić z detalami, ale jak pytają czy mogę naszkicować, żebyśmy sprawdziły, czy się rozumiemy, to nie umiem tego przenieść na papier. Przy szyciu sukien, bluzek, spódnic, żakietów, płaszczyków, najłatwiej pracuje mi się upinając wykrój na manekinie i poprawiając go w razie potrzeby na bieżąco. Z gorsetem to niemożliwe, zwłaszcza gdy wcześniej spasuje się wzór na panelach. Dlatego przy szyciu gorsetów robię odrębne szablony dla każdej osoby, dla której tworzę. Pogodziłam się z faktem, że jest to jedyna droga do osiągnięcia celu. 

Co sprawia Ci największą satysfakcję w Twojej działalności?

Samo szycie daje mi radość, lubię to, cieszę się z efektu końcowego – zwłaszcza, gdy uczę się nowej techniki, lub szyję coś pierwszy raz, lubię czuć się z siebie zadowolona, ale największą satysfakcję dają mi wiadomości od klientek: „Dziś odebrałam paczkę, suknia jest cudowna, właśnie o takiej marzyłam. Dziękuję!”. To jest coś, co sprawia, że chcę szyć dalej. 

A czym zajmujesz się na co dzień?

Pewnie nie uwierzysz, ale jestem urzędnikiem :) Pracuję w Urzędzie Marszałkowskim, zajmuję się pracą biurową związaną z nadzorowaniem, finansowaniem i rozliczaniem działalności jednostek samorządowych.

Na koniec poleć nam proszę kilka swoich ulubionych filmów :)

Ostatnio „mam fazę” na steampunk, więc bardzo polecam „Hugo i jego wynalazek” – film jest z 2011 roku, ale może ktoś jeszcze nie widział. Natomiast z bardziej wiktoriańskich klimatów polecam „Crimson Peak” – podobały mi się ogromnie kostiumy, scenografie i sama fabuła również. 

Jakie masz plany modowe / szyciowe na najbliższy czas?

W tym roku wiele będzie się działo. Planuję udział w 4 pokazach mody alternatywnej. Pokazy są częścią mojego szycia i życia od 2014 r., kiedy to postanowiłam zorganizować wspólnie z przyjaciółmi Alternative Fashion Show w Toruniu. Od tamtej pory – dzięki uczestnikom - wydarzenie rozwinęło się i jest powtarzane cyklicznie, a od 2016 r. powstała również Altergroup Poland, która także organizuje pokazy mody alternatywnej. 

Najbliższy pokaz, w którym będę brała udział, odbędzie się w maju na Pyrkonie. Organizatorem będzie Altergroup Poland. Chciałabym zaprezentować kolekcję nawiązującą do bajek Disneya - alternatywnie. Natomiast w lipcu odbędzie się wspólny pokaz Alternative Fashion Show i Altegroup Poland, ale nie mogę jeszcze podać szczegółów, bo wszystko jest w fazie ustaleń. 

Zaś jesienią zapraszam na Alternative Fashion Show do Torunia i do Warszawy, gdzie będziemy gościć podczas Warszawskich Targów Fantastyki. Informacje o pokazach, w których planuję uczestniczyć będę zamieszczać na bieżąco na swoim fanpage. Będzie można tam znaleźć także niektóre stylizacje, które przygotowuję specjalnie na te okazje.

Bardzo dziękuję za rozmowę, cieszę się, że mogłyśmy się poznać i mam nadzieję, że wkrótce się spotkamy :)

Również serdecznie dziękuję i do zobaczenia na pokazie! Nie mogę się doczekać :)

Fot. Aneta Pawska

Fot. Aneta Pawska

 fot., make-up&hair: Katarzyna Mikołajczak Photography

gorset, suknia: Emerald Queen art fascynator: Veil.pl kolczyki: Gatia Studio

fot. Makahitzu model: Emerald Queen art

 photo: Aneta Pawska - Enchanted Stories model: BLUE ASTRID

 photo: Aneta Pawska - Enchanted Stories model: BLUE ASTRID

 Fot. Katarzyna Mikołajczak  Więcej zdjęć z tej sesji możecie zobaczyć tutaj.

 fot. Aneta Pawska, model Revena, biżuteria Wunderkammer

 Fot. Aneta Pawska

                Fot. Katarzyna Mikołajczak                                         fot. Janusz Żołnierczyk, model Martyna Woźniak

Wszystkie metalowe dodatki i ozdoby, które występują w kolekcji, zostały wykonane przez Wunderkammer. Modelki: Daria Ślusarczyk, Revena, Soki Spawn, Saori, Silverrr, Volven Wolf, Blue Astrid, Savra, Emerald Queen.

fot. Janusz Żołnierczyk, model Veronica Leonova

Skontaktować się można też przez adres e-mail: emerald.queen.art@gmail.com

Zapraszam również na stronę na Facebooku, gdzie również można do mnie pisać.

 Fot. Aneta Pawska

Obdarzona wspaniałym talentem oraz poczuciem estetyki Palina Karnei jest gorseciarką pochodzącą z Białorusi, lecz językiem polskim włada lepiej niż niejeden Polak. Od lat tworzy gorsetowe cuda pod nazwą Corsetry & Romance, dbając o szczegóły wykończenia i z najwyższą starannością przyszywając ozdoby. Każdy gorset zachwyca, a jej romantyczny styl wyróżnia się gorsetami uszytymi z wzorzystych, rosyjskich chust, a także ręcznie wykonanymi haftami.

Palina jest bardzo uprzejmą, skromną i przemiłą osobą o wspaniałym charakterze. W wywiadzie opowiedziała mi o potrzebie pokory, zachwycie nad Polską i o tym, jak nieugięcie dąży do realizacji swoich marzeń. Zapraszam Was do interesującej lektury!

Pochodzisz z Białorusi, a dokładniej ze stolicy - Mińska. Jak to się stało, że zamieszkałaś w Krakowie?

Do Krakowa przyjechałam 6 lat temu na studia, dostałam się na Uniwersytet Jagielloński na Historię sztuki. Z czasem zrozumiałam, że nie jest to kierunek, z którym chcę powiązać swoją przyszłość, ale był to mimo wszystko ważny epizod w moim życiu, który mocno wpłynął na moje poczucie estetyki i pomógł zorientować się w tym, gdzie powinnam szukać inspiracji dla siebie.

Na Twojej stronie na Facebooku można podziwiać nie tylko piękne gorsety, ale także eleganckie stylizacje z uszytymi przez Ciebie sukienkami, żakietami, spódnicami oraz płaszczami. Czy można zamówić u Ciebie również takie rzeczy?

Ostatnio często pokazuję na stronie sukienki, a co za tym idzie, dostaję sporo wiadomości z prośbą o uszycie którejś z nich na zamówienie. Już wiele razy zastanawiałam się nad tym, aby wprowadzić taką opcję. I zawsze pojawiają se rzeczy, które sprawiają, że odkładam ten pomysł.




Kiedy pokazuję suknie, to oczywiście chcę podzielić się pomysłem na to, w jaki sposób gorset może poprawiać ich wygląd. Również chcę dzielić się swoim doświadczeniem, ponieważ nie da się całego życia spędzić na szyciu tylko jednego elementu garderoby, zaniedbując resztę. Chcę również pokazać to, że nawet najprostsza suknia może wyglądać ciekawie i kobieco. Ale najważniejsze jest to, że chciałabym przekazać pewną kulturę noszeniach rzeczy codziennych. W czasach, kiedy fast fashion otacza nas na każdym kroku, przestaliśmy zastanawiać się nad tym, czego rzeczywiście potrzebujemy. Kupić t-shirt za 5 zł jest łatwo, i ludzie zaczynają zapominać co to znaczy – dbać o rzecz. Bo o taki t-shirt nikt dbać nie będzie, go się kupuje tylko po to, aby założyć kilka razy i wyrzucić.

Wróćmy do sukien. Oto kilka powodów, dla których bardzo boję się zaczynać zabawę z sukniami na zamówienie:

1. Jestem zmęczona tanimi materiałami słabej jakości. Kiedy szyję dla siebie suknię, zakładam, że będę ją nosić kilka lat. I chcę, żeby noszenie sprawiało mi jak największy komfort. Tkanina gra tu kluczową rolę – żaden tani poliester nie zapewni Wam tego komfortu. Często stawiam na wełnę, i jeśli na płaszcz można znaleźć dobrą wełnę w fajnej cenie, to znalezienie wełny na suknię wiąże się zazwyczaj z większym wydatkiem (a momentami – z bardzo dużym), ponieważ dotyka ona skóry bezpośrednio, a co za tym idzie musi być miękka i niegryząca (i znowu – komfort!).


2. Jest bardzo konkretny styl, z którym chcę być kojarzona. Szycie sukien workowatych, niekobiecych, z dresu - mnie nie kręci. Takie suknie obecnie są w każdym sklepie, a konkurować z Chinami nigdy nie będę w stanie i nie chcę.

3. Ogromną uwagę zwracam na bieliznę, którą noszę pod sukniami. Nie zmieniam swojej talii na zdjęciach, mam dobrze dobrany gorset, dlatego sylwetka jest wygładzona, biust podniesiony, a talia podkreślona. Bez gorsetu moje ciało wygląda inaczej. Noszę oczywiście suknie bez gorsetu, ale on sprawia, że efekt jest zdecydowanie mocniejszy. To, jak na mnie leżą sukienki jest kwestią dobrego dopasowania, bielizny i… akcesoriów

4. Tak jak pisałam już wiele razy, stawiam na proste kroje. Ale one wcale nie są proste kiedy sprawa dochodzi do noszenia. Oprócz bielizny ważny jest dobór akcesoriów i w ogóle całej otoczki. Żadna suknia nie zrobi z nas księżniczki, jeśli jesteśmy niewyspane, nieuczesane i w paskudnym humorze.



Boję się, że zamawiając u mnie suknię, patrząc tylko na moje zdjęcie, będziecie oczekiwać, że ona nagle wygładzi ciało i powiększy biust, sprawi, że włosy same się ułożą,a humor automatycznie się poprawi. Ale to jest tylko suknia. Bardzo boję się wygórowanych oczekiwań.

Niestety w tym momencie nie zajmuję się szyciem sukienek i żakietów. Uważam, że powinnam nabrać większego doświadczenia w szyciu tych rzeczy. Trzeba popracować nad stworzeniem ciekawych wykrojów, znaleźć odpowiednie tkaniny wysokiej jakości i w jakiś magiczny sposób zachować przy tym normalne, niegryzące ceny :) Ale płaszcze można zamawiać już w tym momencie!

Wysoka jakość i niegryzące ceny to trudne wyzwanie. Twoje płaszcze kuszą mnie już od dawna! Aż ciężko zdecydować się na jeden :) 

Co najchętniej zakładasz na co dzień? Czym się kierujesz i co jest dla Ciebie najważniejsze przy doborze garderoby? Jak opisałabyś swój styl? 

Ubiór bardzo zależy od tego, co planuję w ciągu dnia robić. Jeśli jadę do stajni albo wiem, że cały dzień spędzam w domu przy maszynie, to stawiam na wygodne ubrania w których moje ruchy nie są skrępowane. Ale z największą przyjemnością zakładam sukienki – czuję się w nich kobieco i pewnie. Sukienki też dobieram do konkretnych okazji, bo każda z nich trochę inaczej wpływa na to, jak się czuję.

Co do stylu, to inspiracje znajduję przede wszystkim w latach 30-50 ubiegłego wieku. To zresztą nie znaczy, że przejmuję każdy trend, ponieważ i w tych okresach jest wiele rzeczy, które do mnie nie przemawiają. Ale na tym właśnie polegają poszukiwania własnego stylu, kiedy musimy przebrnąć przez ogromną ilość różnych sposobów ubierania się, i od każdego z nich podpatrujemy coś, co odpowiada naszym potrzebom i poczuciu estetyki.

Skąd czerpiesz pozytywną energię i motywację do pracy?

Motywację do pacy, o dziwo, czerpię z samej pracy :) Czasem pracuję nad tak ciekawymi projektami, że zasypiam i budzę się z myślami o nich. Pierwsze, co robię każdego rana po tym, jak wstaję, to włączam maszynę.

Prawdziwa pasja :) Widać, że wkładasz w to, co robisz całe serce. Jak powiedział Konfucjusz „Wybierz pracę, którą kochasz, i nie przepracujesz ani jednego dnia więcej w Twoim życiu.”

Kolejnym źródłem pozytywnej energii dla mnie są ludzie. Mam o tyle szczęścia, że moja rodzina zawsze bardzo mnie wspierała w każdym moim twórczym pomyśle. To od mamy dostałam swoją pierwszą maszynę do szycia. O mężu już mówiłam – wspiera mnie każdego dnia i, co ważne, w bardzo delikatny sposób hamuje każdy mój idiotyczny pomysł, a takich mam sporo.

Kiedy przyjechałam do Krakowa, nie miałam ani pieniędzy, ani dużej ilości znajomości. I trochę się bałam, czy odnajdę się w nowym dla siebie środowisku. Na szczęście, udało się mimo mojego naprawdę biednego polskiego. Teraz jestem na etapie kiedy to moja praca pozwoliła mi znaleźć moich najlepszych przyjaciół i cały czas pomaga w poznawaniu nowych. Ogromnie się cieszę, że otaczają mnie ludzie o zainteresowaniach podobnych do moich.

Czy masz inne hobby, które jest niezwiązane z szyciem? Jak lubisz spędzać czas wolny?

Moim największym hobby od zawsze była jazda konna. Prawie dwa lata temu spełniłam swoje największe marzenie i zostałam właścicielką siwej klaczy o imieniu Persja. Wcześniej mówiłam o pokorze, i tak naprawdę to konie są najlepszymi nauczycielami pokory, ponieważ zbytnia pewność siebie w pracy z tymi zwierzętami często bardzo poważnie boli.




Świetny przykład. Warto pamiętać o pokorze w wielu kontekstach. A opowiedz nam proszę więcej o realizacji tego niezwykłego marzenia. Jak Ci się to udało? Zastawia mnie też, gdzie mieszka Persja i jak wygląda posiadanie konia na co dzień :)

Zanim podjęłam decyzję o zakupie konia przez bardzo długi czas szukałam stajni, w której koń miałby stać. Bardzo zależało mi na dobrych warunkach dla niego. Jako że to był mój pierwszy koń, potrzebowałam kogoś, kto mógłby mi doradzić podczas zakupu i pomagać w trakcie stawiania pierwszych kroków w nowej dla mnie roli – posiadaczki własnego rumaka. Na szczęście, udało się znaleźć taką stajnię – jest to stajnia Sarmacja, która znajduje się w Pisarach. Trafiłam tam kiedy stajnia dopiero zaczynała swoją działalność i widziałam, jak ona się rozwija, widziałam również to, z jaką troską zwierzęta są traktowane przez właścicieli. A więc decyzja została podjęta. I tu muszę ogromnie podziękować właścicielom pensjonatu – Oli i Leszkowi – za to, że pomogli znaleźć mojego konia, za to, że cierpliwie doradzali. I za to, że potrafili stworzyć tak wspaniały klimat w stajni, że czuję się tam jak w domu.

Jakie masz plany na przyszłość? Czy planujesz może otworzyć własne atelier lub sklep internetowy?

Jasne, że mam takie plany, ponieważ chciałabym dalej się rozwijać. Nie ukrywam, iż jest jedna rzecz której bardzo się boję. Otwarcie własnego atelier wiąże się z ogromną ilością pracy papierkowej i takiej, która odciągała by mnie od szycia. A to właśnie proces bezpośredniego tworzenia rzeczy sprawia mi największą radość i nie chciałabym odbierać sobie tej przyjemności.

A na koniec zdradź nam proszę, czy masz jakąś życiową dewizę, z którą się utożsamiasz?  

Miałam zaszczyt poznać Palinę osobiście podczas Spotkania Gorseciar (I OFICJALNE SPOTKANIE GORSECIAR - OGÓLNOPOLSKIE TARGI MODY ALTERNATYWNEJ DARK MARKET). Palina jest osobą, którą na pewno chciałoby się mieć w swoim najbliższym gronie.

Miałam także parę lat temu przyjemność zamówić u niej gorset (możecie zobaczyć go tutaj). Zawsze mogłam liczyć na jej radę oraz pomoc. Palina każdego klienta traktuje indywidualnie, a zamawiając u niej można liczyć na najwyższą jakość nie tylko samego gorsetu, ale również obsługi.  

Więcej o swoich gorsetach (jak długo trwa oczekiwanie, z jakich tkanin lubi szyć najbardziej itd.) Palina opowiedziała mi kiedyś w mini wywiadzie, który możecie znaleźć tutaj:

U KOGO ZAMÓWIĆ GORSET SZYTY NA WYMIAR? - WYWIADY Z POLSKIMI GORSECIARKAMI